Wednesday, March 15, 2017

உணவும் சுவையும்

நேற்று இரவு ஒரு மீன் கடைக்குச் சாப்பிடச் சென்றேன். வழக்கமாக அக்கடையில்தான் வார இறுதிகளில் மீன் வாங்குவோம். பகலில் மீன் வியாபாரம்; இரவில் மட்டும் இட்லியும் மீன்குழம்பும், அதோடு வறுத்த மீனும் கிடைக்கும்.
ஒரு வறுத்த கிழங்கானோடு, நான்கு இட்லி சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கு எதிரே ஒருவர் வறுத்த மீன் மட்டும் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். நான்கு இட்லியை சாப்பிட்டு முடித்த பின்னர், மேலும் இரண்டு இட்லி வாங்கினேன். எனக்கு எதிரே இருந்தவர் "இட்லி நல்ல இருக்குங்களா ?" என்று கேட்டார்.
ந்த மாதிரி ஒரு கேள்வியை யார் என்னிடம் கேட்டாலும் சற்று குழம்பிவிடுவேன். சிலர் "ஆஹா.. என்ன சுவை" என்று கூறி உண்ணும் ஒரு உணவை, இன்னொருவர் "என்ன இப்படிக் கேவலமா இருக்கு" என்றும் சொல்வதுண்டு. அது ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட சுவை சார்ந்த ஒன்று. அலுவலகத்தில் நண்பர்களோடு மதியம் உணவருந்தும் வேளையில் இப்படிப்பட்ட சம்பவம் நடப்பதுண்டு. நான் நன்றாக இருக்கிறது என எண்ணிச் சாப்பிடும் ஒரு உணவை, வேறொருவர் "என்ன இப்படிக் கேவலமா இருக்கு" என்றும் சொல்வதுண்டு. இது அப்படியே எதிர்மாறாகவும் நடப்பதுண்டு.
இப்போது நான் அவரிடம், இட்லி நன்றாக இருக்கிறது என்று சொல்லவா; இல்லை சுமாரா இருக்கிறது எனச் சொல்லவா என்கிற குழப்பம் வந்தது. நன்றாக இல்லை எனச் சொன்னால், "அப்புறம் ஏன் இவன் இரண்டாவதாக இரண்டு இட்லி வாங்கினான்" என்றும் அவர் நினைக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது. "நல்லா இருக்குங்க" என்றே சொல்லிவிட்டேன்.
உடனடியாக அவரும் நான்கு இட்லி வாங்கினார். இவருக்கு இந்த டேஸ்ட் பிடிக்கிறதா இல்லையா என்று அறிய அவரின் முக பாவனையை லேசாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். நான்கு இட்லியை முடித்துவிட்டு, "இன்னும் ரெண்டு இட்லி குடுங்க" என்றார்.
அப்பாடா... மனுஷன் நம்மை திட்டமாட்டான் என்ற நினைப்பு அப்போதுதான் வந்தது. அதனால் உலகுக்குக் கூறும் நீதி என்னவெனில், சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும்போது, "இவ்வளவு கேவலமா இருக்கு, இத மனுஷன் சாப்பிடுவானா" என்று ஒருபோதும் கூறாதீர்கள். அவ்வுணவு இன்னொருவருக்குப் பிடித்திருக்கக் கூடும்.

Friday, February 10, 2017

மதம் பிடித்த வண்டுகள்

ஒரு பூ மலர்ந்திருக்கிறது
எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும்
என்று செடிகள் போதித்த
போதனைகளோடு
ஒரு பூ மலர்ந்திருக்கிறது.
பிறந்த போதிலிருந்தே
செடிகளின் போதனைகளோடு
மலர்ந்த அப் பூ
கனியாகும் வரை
நீங்கள் எதிர்பார்க்கும்
ஒழுக்கத்துடனேயேதான் வளரும்.
வண்டுகளுக்குத்தான்
போதனைகள் சொல்லப்படவில்லை
இப்பூங்காவில்.


-உழவன்

Sunday, July 24, 2016

சமூக மாற்றம்



ட்ரவுசர் போட்டுக் கொண்டு சுற்றிக் கொண்டிருந்த பள்ளிக்கு காலங்களில், சனி ஞாயிறு விடுமுறைகளில் நாம் ஓணான் பிடித்திருப்போம். பெரிய மஞ்சனத்திக் கம்பை எடுத்து, அதன் நுனியில் சுருக்குப் போட்ட நரம்பைக் கட்டி வைத்துக் கொள்வோம்.
ஓணான் கண்ணில் பட்டுவிட்டால், பூவினும் மென்மையாக அக்கம்பை நீட்டி, அதன் கழுத்தில் சுருக்கை நுழைத்து வெடுக்கென இழுத்ததும் ஓணான் மாட்டிக் கொள்ளும். அதன்பின்னர் அது படும் பாட்டை சொல்லி மாளாது.
மிளகாய்ப் பொடி, மூக்குப்பொடி இப்படி ஏதேனும் ஒன்றை அதன் மீது தூவும்போது கண்களில் பட்டு, எரிச்சல் தாங்காமல் துடிக்கும். அதனைப் பார்க்கும் நாம், "ஹேய்.. சூப்பரா டான்ஸ் ஆடுது" என சந்தோசத்தில் கைதட்டி மகிழ்வோம்.
புளியமரத்தில் அணில்கள் சுற்றிச் சுற்றி விளையாடும். நரம்புக் கயிற்றில் நிறைய சுருக்குகள் செய்து, புளியமரத்தின் மேல் சுற்றிலும் கட்டிவிட்டு, சுருக்குகள் இருக்கும் இடத்திலெல்லாம் சிறிது கம்மஞ் சோற்றை வைத்துவிட்டால் போதும். அணில்கள் சோற்றைத் திங்க மெதுவாக வரும். வரும்போதோ திண்றுவிட்டுச் செல்லும்போதோ எப்படியும் நாலைந்து மாட்டிக் கொள்ளும்.
அதனைப் பிடித்து, பிளேடால் அறுத்து தோல், குடலை நீக்கி, உப்பு வைத்து தீயில் சுட்டு ஆளுக்கு கொஞ்சம் தின்ற அனுபவமும் உண்டு.
இப்படி இருந்தது நம் பால்யகால விளையாட்டுக்கள் / கொடூரங்கள். இன்று காலை பாலிமர் தொலைக்காட்சி பார்த்தபோது, சிறுவர்கள் சிலர் தீயை மூட்டி விளையாடுகிறார்கள். அத்தீயில் ஒரு நாய்க்குட்டியைத் தூக்கிப் போடுகிறார்கள். அது கீச் கீச் எனக் கத்திக் கொண்டே எரிந்து சாம்பலாகிறது.
காலமாற்றம் நம் சமூகத்தை எங்கோ கொண்டு சென்றிருக்கிறது. அடுத்தவன் உடம்பிலிருந்து தெறிக்கும் இரத்தம் நமக்கு எந்தவித படபடப்பையும் இப்போது கொடுப்பதில்லை. அது இரத்தம் அவ்வளவே என எளிதில் நம்மால் கடந்துவிட முடிகிறது.
சுமார் இருபது இருபத்தைந்து ஆண்டுகளில் ஏற்பட்டிருக்கும் சமூக மாற்றமே இப்படி என்றால், அடுத்த இருபத்தைந்து ஆண்டுகளில் சமூக மாற்றம் எப்படி இருக்கும் என்று நினைத்துப் பார்க்கவே பயமாக இருக்கிறது.

Wednesday, July 20, 2016

ஒரு கொலை இரு கொலையாளி


ஒரு கொலை செய்தல்
அவ்வளவு எளிது.
அக்கொலையைப்
பார்த்தும் பாராததுபோல்
கடப்பது அதனைவிட எளிது.

கொலைக் கத்தியின் கூர்நுனி
தன் வயிற்றையும் கிழித்துவிடும்
என்கிற பயத்தைவிடவும்
இந்த ரயிலை விட்டுவிட்டால்
அலுவலகத்திற்கு அரைமணிநேரம்
தாமதமாகிவிடுமே என்கிற
பயத்தை நினைக்கும்போது
பார்த்தும் பாராததுபோல்
கடப்பது அதனைவிட எளிதே.


- உழவன்

Monday, July 18, 2016

பிரியாணி

பிரியாணியில் இத்தனை வகையா
என்று நான் அறிந்திருக்கவில்லை
பிரியாணிக்கென பிரத்யேகமான 
அரிசிகள் இருப்பதும் தெரியாது
அரிசியை வீட்டில் எப்படிச்
சமைப்பார்களோ அப்படித்தான்
பிரியாணியையும் சமைப்பார்கள் என
நினைத்திருந்த எனக்கு
பிரியாணி சமைப்பதிலும்
பல முறைகள் இருப்பது தெரியாது.
அழுது அடம்பிடித்த பின்
சுப்பம்மா பாட்டி வாங்கிக் கொடுத்த
முதல் பொட்டலத்தை
பிரியாணி என்று மட்டுமே
அறிந்துவைத்திருந்தேன்.
- உழவன்