Friday, July 21, 2017

ஆண்பால் - பெண்பால் - தாய்ப்பால்

குழந்தைக்குப் பாலூட்டிக் கொண்டே, பல்பொருள் அங்காடியில் தனக்கான பொருட்களை எடுத்துக் கூடையில் போட்டுக்கொண்டு நடந்து செல்லும் பெண்மணியை எங்கேனும் பார்த்திருக்கிறீர்களா? மேற்கத்தியக் கலாச்சாரம் நம் கலாச்சாரத்தைவிட முற்றிலும் வேறுபட்டது. அது நமக்கு ஒத்துவராது என்றுதானே நாம் இன்னமும் கூறிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

இங்கிருக்கும் பெண்கள் எப்போதும்  தன் உடையைச் சரிசெய்துகொண்டே இருப்பதைப் பார்த்ததேயில்லை. தன் உடலில் அங்கு தெரியக் கூடாது; இங்கு தெரியக்கூடாது என்று அதை மறைப்பதிலேயே தன் முழுக்கவனத்தையும் நாள்முழுக்க செலுத்துவதுமில்லை. அவர்கள் அவர்களாக வாழ்கிறார்கள். அவர்களுக்கான உடையை அவர்களே முடிவு செய்கிறார்கள். இங்கிருக்கும் யாரும் அதனைக் குறுகுறுவெனப் பார்ப்பதுமில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், இங்கிருக்கும் வீதிகளிலும், பூங்காக்களிலும் நான் எல்லாவற்றையும் பார்த்திருக்கிறேன். புணர்தலைத் தவிர.

இவை எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுவோம். இப்போது முதல் பத்தியின் முதல் வரிக்கு வாருங்கள். ஒரு மிகப் பெரிய பல்பொருள் அங்காடியில், டிராலியைத் தள்ளிக்கொண்டு தனக்கான பொருட்களை எடுத்துக் போட்டுக்கொண்டே வருகிறார்  ஒரு பெண். தன் மார்பில் தொட்டில் போன்று கட்டப்பட்ட ஒரு துணிக்குள்ளிருக்கும் கைக்குழந்தை  அன்னையின் திறந்த மார்பில் பால்
குடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. போகிறவர் வருகிறவர் என யாரும் இதனை வேடிக்கை பார்க்கவில்லை. அவரவர் அவரவர் வேலையை மட்டும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இது எவ்வளவு பெரிய உயர்ந்த குணம். ஒரு சமூகத்தின் மேல் எவ்வளவு நம்பிக்கை இருந்திருந்தால் ஒரு பெண்ணால் இதுபோன்று பொதுவெளியில் குழந்தைக்குப் பாலூட்டமுடியும். இப்போதுதான் நாம் சானிட்டரி நாப்கினைப் பற்றியே பேச ஆரம்பித்திருக்கிறோம். இன்னும் நாம் வளரவேண்டிய உயரம் எவ்வளவோ இருக்கிறது.

இந்த விஷயத்தில் இச்சமூகம் நம்மைவிட எவ்வளவோ உயர்ந்ததாகவே இருக்கிறது. இங்கிருக்கும் அனைவரும் ஆண்கள், பெண்கள் என்கிற வேறுபாடின்றி அனைவரும் புகை பிடிக்கிறார்கள்; மது அருந்துகிறார்கள். இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். இவை எல்லாவற்றையும் தாண்டி நாம் இவர்களிடம்  கற்க வேண்டியதும் நிறைய இருக்கிறது.

#இங்கிலாந்து_பயணம்

Tuesday, July 18, 2017

உச்

இங்குதான்
அரசுப் பள்ளியில் மகளைச் சேர்த்த
பணக்காரன்
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

இங்குதான்
கையூட்டு வாங்காத காவலர்
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

இங்குதான்
சைக்கிளில் வரும் அரசியல்வாதி
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

இங்குதான்
தலைக்கு டை அடிக்காத சினிமா நட்சத்திரம்
அதிசயமாய்ப் பார்க்கப்படுகிறார்.

அப்படியெனில்
இங்குதானே
மதுவுக்கெதிராகப் போராடியவளின் கை முறிக்கப்படும் .

அப்படியெனில்
இங்குதானே
உரிமைகளுக்காகப் போராடியவனுக்குத் தண்ணீர் கொடுத்தவர்களின் குடிசைகள் கொழுத்தப்படும்.

அப்படியெனில்
இங்குதானே
வீதிவீதியாய்ச் சென்று
விவசாயம் காக்க அழைப்புவிடுத்தவளின்
குரல்வளை நெறிக்கப்படும்.

அப்படியெனில்
இங்குதானே
மெழுகுவர்த்தி ஏந்தியவனின் கைகள்
பின்புறமாய் இறுகக் கட்டப்படும் .

இதுதெரியாது
அவ்வப்போது உச் மட்டும் கொட்டிக்கொள்கிறோம்.

- உழவன்

Wednesday, July 12, 2017

ரிமோட் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது!

ரிமோட் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது!
வகை: கட்டுரை

நம் வாழ்வியலில் கேளிக்கைகைகள் எப்போதும் இருந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. கேளிக்கைகளுக்கும் கொண்டாட்டங்களுக்கும் ஒருபோதும் பஞ்சம் இருந்ததில்லை. இவைகள் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும்  வேண்டுமானால் வேறுபட்டிருக்கலாம். சுமார் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ரெக்கார்டு டான்ஸ், பாவைக்கூத்து, சர்க்கஸ் இப்படி ஒரு சிறு குழுவினர் கிராமம் கிராமமாகச் சென்று மக்களுக்களைப் பொழுது போக்குவர். பெரும்பாலும் இக்குழுவில் ஒரே குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர் இருப்பர்.

இவர்களின் இடத்தைத் தொலைக்காட்சிகள் பிடிக்கத் தொடங்கின. தொலைக்காட்சிகள் கொடுத்த பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் பாவைக்கூத்து போன்ற நிகழ்ச்சிகளைக் காட்டிலும் முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருந்தன. மக்கள் கிராமிய பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகளை விட்டுவிட்டு தொலைகாட்சி முன்னரே அமர்ந்தனர். இது ஒரு பரிணாமம்.

இப்படி அறிவியல் வளர வளர நம் வாழ்க்கையின் பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் அனைத்தும் மாறிக்கொண்டேதான் இருக்கின்றன. மாறிக்கொண்டுதான் இருக்கும். இதனுடைய ஒரு நீட்சியாகத்தான் நான் "பிக் பாஸ்" நிகழ்ச்சியையும் பார்க்கிறேன். இரண்டரை மாதங்களாக எந்த தொலைக்காட்சியும் பார்க்கவில்லை. முகநூல், டிவிட்டர் போன்ற சமூக வலைத்தளங்கள் மூலமாகத்தான் தமிழகத்தின் நிகழ்வுகளை கொஞ்சமேனும் அறிந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

எல்லோரும் எப்போதும் இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றியே பேசுகிறார்களே, அப்படி என்னதான் இருக்கிறது என்கிற கேள்வி என்னிடம் இருந்துகொண்டே இருந்தது. எப்படியாவது ஒருநாள் ஹாட் ஸ்டாரில் பார்த்துவிடவேண்டும் என்கிற எண்ணம் நேற்று நிறைவடைந்தது. எனக்குப் பிடித்திருந்தது.

ஹோட்டலுக்குச் சாப்பிடப் போனால் கூட, அங்கு குழந்தைகள் விளையாடும் வண்ணம் சில விளையாட்டுப் பொருட்களை அங்கு வைத்துள்ளார்கள். சாப்பிடப்போகும் இடத்தில் விளையாட்டு எதற்கு? தொலைக்காட்சிப்பெட்டி இல்லாத ஹோட்டல்கள் இருக்கிறதா? ஏனென்றால் நமக்கு கேளிக்கைகள் தேவைப்படுகிறது. நம்மை நாம் கவனிப்பதைவிட, நாம் நம்மைச் சுற்றிலும் என்ன நடக்கிறது என்றே தெரிந்துகொள்ளவே ஆசைப்படுகிறோம். நமக்கு ஏதாவது ஒன்று  தேவைப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது. அதனால்தான் போட்டி போட்டுக்கொண்டு உங்களுக்கு எதையாவது தந்துவிடவேண்டும் என்று எல்லோரும் ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். வார இதழின் நடுப்பக்கம் வேறுவிதமாக இருக்கவேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள். இல்லையென்றால் நீங்கள் விரும்ப வைக்கப்படுகிறீர்கள்.

நான் பிக் பாஸ் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்தபோது எல்லோரும் ஜாலியாக இருந்தார்கள். கமலின் விருமாண்டி கெட்டப் போட்டு, பாடலுக்கு ஒவ்வொருவராக ஆடினார்கள். ஓவியா ஆடும்போது அவரின் வேட்டி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவிழ்ந்துகொண்டே வந்தது. அருகில் இருந்தவர்கள் வேட்டி வேட்டி என்று சொன்னதை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை. ஆடிமுடிக்கும்போதுதான் பார்த்தார். வேட்டியைப் பிடித்துக்கொண்டே "எல்லோரும் பார்த்தாச்சா?" என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டார். எல்லோரின் முன்னிலையும் ஒரு பெண் இப்படிக் கேட்கிறாரென்றால், அவருக்கு எவ்வளவு மெச்சூரிட்டி வேண்டும். இது ஆண் ; இது பெண். ஆணுக்கு உடல் அமைப்பு எப்படியோ அப்படி ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கு உடல் அமைப்பு எப்படியோ அப்படிப் பெண்ணுக்கும் இருக்கிறது என்கிற புரிதல் இருக்கிற யாவருக்கும் இது ஒரு பெரிய விசயமாகத் தெரியாது. உடல் பற்றிய புரிதல் இருந்தாலே பெண்களுக்கு எதிராக நடைபெறும் குற்றங்கள் குறைந்துவிடும் என்றே தோன்றுகிறது. சேரி பிஹேவியர் என்று காயத்ரி சொன்னதாக ஒரு விவாதம் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. இது கண்டிப்பாகக் கண்டிக்கக் கூடியது.

புறங்கூறுதல் என்பது நேற்று இன்றா வந்தது. இது தொன்றுதொட்டு நம்மிடையே இருக்கும் ஒரு பழக்கம். இது நல்ல பழக்கமா இல்லை கெட்ட பழக்கமா என்பதை அப்புறம் பார்த்துக் கொள்ளலாம். நாம் அலுவலகத்தில் பேசாத புறணியா. இதைத்தான் இந்த  நிகழ்ச்சியில் எல்லோரும் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அப்படி என்ன சமுதாயச் சீர்கேடு, வேறு எந்த நிகழ்ச்சியிலும் இல்லாமல் இதில் இருக்கிறது என்று, அந்த நிகழ்ச்சியை மோசம் என்று சொல்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. இதைப்பற்றி ஒரு விவாதம், காவல்துறையில் ஒரு புகார். இதெல்லாம் எதற்கென்றே தெரியவில்லை. உங்கள் கூச்சலால் கிரிக்கெட்டிலிருந்து சியர் கேர்ள்ஸைத் தூக்கமுடிந்ததா ? கிரிக்கெட் பார்க்காமலா  இருக்கிறீர்கள்?

நீங்கள் மறந்துபோன ஒன்றைமட்டும் உங்களுக்கு ஞாபகப்படுத்த விரும்புகிறேன். "ரிமோட் உங்கள் கையில்தான் இருக்கிறது".

இடம்: இங்கிலாந்து
நாள்: 12 ஜூலை 2017 ; இரவு 11.12

Tuesday, May 30, 2017

நினைவுகள்

இருபது ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. நேற்றுதான் மஞ்சள் பையைத் தூக்கிக்கொண்டு சென்னைக்கு வேலைதேடிச் சென்றதுபோல் உள்ளது. 1997 மே மாதம் 24 ம் தேதி சென்னைக்கு கிளம்பியதாக ஞாபகம். 26 ம் தேதி இன்டர்வியூ க்குப் போய், 27 ம் தேதியிலிருந்து வேலைக்குச் சென்றிருப்பேன் என எண்ணுகிறேன். 1200 ரூபாய் என் முதல் மாதச் சம்பளம்.

எனக்கு முதன்முதலாக வேலை கொடுத்த UCS நிறுவனத்தையும், என்னை சிபாரிசு செய்த கருப்பசாமி அண்ணனையும் Ashwin Raju இன்றும் நன்றியுணர்வோடு நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்கிறேன்.

இந்த இருப்பது ஆண்டுகளில் மூன்று நிறுவனங்கள் மட்டுமே மாறி, இப்போது நான்காவது நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். எந்த நிறுவனத்தோடும் முரண்பட்டு, சண்டைபோட்டு மனக் கசப்போடு வந்ததில்லை. எல்லோரும் வாழ்த்தியே வழியனுப்பி வைத்துள்ளார்கள்.

இந்த என் குறுகிய வரலாற்றில் ஒரேயொரு நிறுவனத்தைக் கணக்கிலேயே எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அது என் மூன்றாவது நிறுவனமாக இருந்திருக்கவேண்டும். ஒரேயொரு நாள் மட்டுமே வேலை பார்த்ததால் அதனைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. காலையில் வேலைக்குச் சென்றுவிட்டு மாலை வீடு திரும்பும்போதே, இது நமக்கு செட் ஆகாது என முடிவெடுத்து விட்டேன். ஏதோ குருட்டுப் போக்கில் எடுத்த முடிவு அது. அதுதான் என் வாழ்வில் முக்கிய முடிவாகவும், நல்ல முடிவாகவும் அமைந்தது.

இடையில் ஜெயா டிவியில் பகுதிநேர      செய்தி வாசிப்பாளனாக பணியாற்றியது ஒரு நினைவாக மட்டுமே இப்போது இருக்கிறது. மொபைல் போன் இல்லாத காலம் அது. ஒரு போட்டோ, வீடியோ என எதுவுமே இல்லாதது மட்டுமே ஒரு குறையாகத் தெரிகிறது.

சென்னையிலிருந்து கோவைக்கு குடிபெயர்வேன் என நினைத்துப் பார்த்தது கூட இல்லை. ஆனால் இமைப் பொழுதில் அது நடந்துவிட்டது. ஐந்தாண்டுகள் ஓடிவிட்டன. ஓடட்டும் வாழ்க்கை அதன்போக்கில் ஓடட்டும். அதன்போக்கிலேயே வாழ்வையும் கொண்டாடுவோம்.

முதல் அலுவலகத்தில் பணிபுரிந்தபோது எடுத்த படமும், இப்போது பணிபுரியும் அலுவலகத்தில் எடுத்த படமுமே இவைகள்.

#நினைவுகள்

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1444039035652212&id=100001383893870


இங்கிலாந்து பயணம் - 5

கோடையே வா வா...

கழுத்து முதல் கால் வரை உடல் முழுவதும் மறைத்து ஆடை அணிந்து வந்த வெள்ளைக்காரர்கள் இப்போது ஆடையின் அளவைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். ஷூக்கள் இல்லாத கால்களையே பார்க்க முடியாமல் இருந்தது. இப்போது பெண்களிடம் விதவிதமான மாடர்ன் செப்பல்களைப் பார்க்க முடிகிறது. ஆம். கோடை துவங்கிவிட்டது. கோடை துவங்கியதின் மகிழ்ச்சியை இவர்களின் முகத்தில் காணமுடிகிறது.

ஆண்டின் பெரும்பாலான நாட்களில் குளிர் நிலவும் நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்கள்தான் உடம்பில்   விதவிதமான டிசைன்களை  பச்சை குத்திக்கொள்கிறார்கள். சூரிய ஒளிக்காக ஏங்கும் இவர்கள், கோடை வர ஆரம்பித்த உடன், சூரியக் குளியலுக்காக ஆடைகளைக் குறைத்துக் கொள்கிறார்கள். இதில் ஆண் பெண் என்கிற வேறுபாடே இல்லை. அப்படி வெளிக்காட்டும் உடல் அழகாகத் தெரியத்தான் நாம் நினைத்துக் கூடப் பார்க்காத இடத்திலெல்லாம் டாட்டூக்களை வரைந்து கொள்கிறார்கள். இந்த டாட்டூக்களை  காட்டுவதற்காகவே பெண்கள் குட்டைப் பாவாடை அணிவார்கள் போலும்.

ஜூலை மற்றும் ஆகஸ்ட்டுதான் இங்கு பள்ளிகளுக்கு கோடை விடுமுறை. குளிருக்கான பிரத்யேக ஆடைகள் இல்லாமல் நம்மூர் குழந்தைகளைப்போன்று ஆடையணிந்து பள்ளிக்குச் செல்கிறார்கள்.

அதிகாலை நான்கரைக்கெல்லாம் சூரியன் வந்துவிடுகிறான். இரவு சுமார் ஒன்பதுமணி வரை மக்களை மகிழ்விக்கிறான். சூரியனைப் பார்த்து நேரம் சொல்வதெல்லாம் இங்கு ஆகாது. காரின் மேல்பகுதியைத் திறந்துவிட்டு ஜாலியாகக்  காரில் செல்கிறார்கள்.

இங்கு ஆண்கள், பெண்கள் என எல்லோரும் மது அருந்துவதற்கு காரணம் குளிர்தான். இவர்களும் இதைத்தான் சொல்கிறார்கள். அப்படியெனில் இந்தக் கோடைகாலத்தில் மது விற்பனை குறைந்துவிடுமா?. நிச்சயம் இருக்காது என்றே தோன்றுகிறது. நம்மூரில் "இந்த வெயிலுக்கு ஜில்லுனு ஒரு பியர் அடிச்சா நல்லாருக்கும்" என்று சொல்லிக் குடிக்கிறார்கள். இவர்கள் குளிருக்காக பியர் குடிக்கிறேன் என்கிறார்கள். அப்படியெனில் பியர் எந்த சீதோஷண நிலைக்குக் குடிப்பது? குளிருக்கா இல்லை வெயிலுக்கா?.

சமீபத்தில் வாட்டர் தீம் பார்க் சென்றிருந்தேன். முழுக்க முழுக்க தண்ணீருக்குள் சறுக்கி விளையாடும் விளையாட்டுகள். ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவெனில் அங்கு போட்டோ எடுக்க அனுமதியே இல்லை. இந்த ஊரிலும் இப்படியா என ஆச்சரியமாகப் பட்டது. குளிர் இருந்த சமயத்திலேயே கூட்டம் அதிகமாக இருந்தது. இனி கேட்கவா வேண்டும். கூட்டம் கூட்டமாகப் படையெடுப்பார்கள். கோடையே வா..வா.. கொண்டாடுவோம் வா..வா..

பின்குறிப்பு: இப்பதிவில் இணைத்துள்ள இப்படம் இணையத்தில் இருந்து இறக்குமதி செய்தது. இதுபோன்ற படங்களை இங்கு தாராளமாக எடுக்கமுடியும் என்றபோதிலும் நாகரிகம் கருதி எடுக்கவில்லை.

#இங்கிலாந்து_பயணம் #UK_Trip

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1440176172705165&id=100001383893870